( 1 ) كردند » گفتم : اين نازل شده است ؟ فرمود : آرى . گفتم ( 15 سوره مرسلات ) : « واى در آن روز بر مكذّبان » فرمود : خدا فرمايد واى بر مكذبان اى محمد نسبت بدان چه به تو وحى كردم از ولايت على بن ابى طالب . آيه 16 : « آيا هلاك نكرديم اولين را » - آيه 17 : « سپس به دنبال آنها آورديم آخرين را » فرمود : اولين آن كسانيند كه تكذيب كردند رسولان را در بارهء طاعت از اوصياء . آيه 18 : « همچنين عمل كنيم با مجرمان » فرمود : كسى كه جرمى مرتكب شود نسبت به آل محمد و نسبت به وصىّ او مرتكب شود آنچه را مرتكب شد . گفتم ( آيه 41 ) : « به راستى پرهيزكاران » ( در زير سايه و كنار چشمه‌ها باشند ) ، فرمود : مقصود ما هستيم و شيعيان ما ، جز ما كسى بر كيش ابراهيم نباشد ، و مردم ديگر از آن بيزارند . گفتم ( 38 سوره نبأ ) : « روزى كه بپاخيزد روح و فرشته‌ها در يك صف و دم نزنند » ( جز كسى كه خدا به او اجازه دهد و او هم سخن درست بگويد ) فرمود : ما هستيم كه در روز قيامت به آنان اجازهء سخن گفتن داده شود و ما درست گوئيم . گفتم : چون لب به سخن گشائيد چه مىفرمائيد ؟ فرمود : پروردگار خود را تمجيد كنيم و بر پيغمبر خود صلوات فرستيم و براى شيعيان خود شفاعت كنيم و خدا ما را رد نكند . گفتم ( 7 سوره مطففين ) : « نه هرگز ، به راستى كتاب فاجران در سجين است » فرمود : مقصود آن كسانى باشند كه در حق ائمه نابكارى كردند و به آنان تجاوز نمودند . من گفتم ( 16 سوره مطففين ) : « سپس به آنها گفته شود اين است